Η πιο αδικημένη και, για πολλούς, σε πλήρη ανυποληψία ειδικότητα στον τομέα των γενικών εκδόσεων, είναι αυτή του «επιμελητή εκδόσεων».

Πολλοί εκδότες την συγχέουν (είτε σκοπίμως, είτε από άγνοια) με αυτήν του διορθωτή κειμένων. Άλλοι αδιαφορούν πλήρως και για τις δυο παραπάνω ειδικότητες και, απλώς, αναθέτουν σε κάποιον να… ρίξει μια ματιά στα κείμενα πριν πάρουν τον δρόμο προς (την εκτέλεση;) το πιεστήριο!

Η διόρθωση κειμένων είναι μια έννοια σαφώς υποδεέστερη της επιμέλειας. Ανατίθεται συχνά σε έναν επιστήμονα (φιλόλογο συνήθως) και βασικό της μέλημα είναι η διόρθωση ορθογραφικών λαθών και μερική επέμβαση στο συντακτικό του συγγραφέα. Τις περισσότερες φορές δεν έχει άμεση επαφή με τον ίδιο τον καλλιτέχνη αλλά μόνο με τον εκδότη – παραγωγό του εντύπου.

Ο επιμελητής έκδοσης, όμως, είναι ο γενικός εποπτεύων του έργου και έχει λόγο σε όλα. Από την διόρθωση των κειμένων, έως την επιλογή των φωτογραφιών, λεζαντών, σκίτσων και του εξωφύλλου που θα συγκροτήσουν το έντυπο. Είναι σε άμεση επαφή με τον συγγραφέα και σε… συνεχείς προστριβές με τους κακούς εκδότες που βιάζονται!

Γενικότερα, οι μεγάλοι συγγραφείς επιλέγουν τους επιμελητές των εκδόσεών τους και οι εκδότες επιλέγουν τους διορθωτές των κειμένων.